نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشکده علوم انسانی دانشگاه دامغان، ایران
2 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکده علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
چکیده
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
One of the existing performance guarantees in the field of contractual liability is "forcing the obligee to perform the obligation". In the legal system of Iran and Iraq, the principle of the possibility of forcing the fulfillment of obligations in cases of breach of obligations by the obligee has been accepted. In cases where the performance of the same obligation is impossible, the obligee is given the option of terminating the contract and receiving damages. Also, as a supplementary method, in cases where the provisions of that obligation have a condition of supervision in the implementation by the obligee, it is possible to determine the period and amount for receiving damages by the court. But in the British legal system, coercion has been accepted as a principle, and due to some reasons, it faces many limitations. This performance guarantee can only be achieved based on the rules of fairness and when the order to pay damages cannot fully compensate the plaintiff's losses, and the most important rule for resorting to it is "inadequacy of damages". According to Iraqi law, it is also mandatory to perform the same obligation in contracts, except in exceptional cases and events where the court can, after examining the interests of the parties, reduce the harmful obligation as long as justice requires, and any agreement contrary to this provision It is forbidden.
کلیدواژهها [English]
نتیجه گیری
از آن جا که اصلی ترین هدف طرفین هر قراردادی دست یابی به مفاد و موضوع قرارداد است لذا این حق تقریباً در تمامی نظام های حقوقی جهان پذیرفته شده، وقتی قراردادی منعقد می گردد، طـرفین بـرای نـیل به مقصود خویش، باید در مقام ایفای تعهدات خود برآیند و اگر طرفی از انجام تعهد خود امتناع ورزد، بر اساس توافق انجام شـده و یا بر اثر نیروی الزامآور نـاشی از قـواعد مقرر قانونی، اجبار گردد تا عین تعهد ملتزم شده را انجام دهد. در حقوق انگلیس اگر چه اجبار به اجرای عین تعهد به طور اصولی به عنوان یک قاعده پذیرفته شده اما اغلب دادگاه ها و محاکم انگلیسی با قیود و شروطی اقدام به صدور رای به اجرای عین تعهد می کنند. در کامن لا پرداخت خسارت به عنوان روش جبران اولیه مطرح بود و قضات دادگاه های کامن لا پذیرفته بودند که پول همیشه می تواند معادل هر چیزی باشد که درباره آن تعهد شده است. ولی با شروع به کار دادگاه های انصاف، قواعد انصاف به عنوان یک روش جبران خسارت استثنایی پذیرفته شد؛ به این معنا که تنها در صورتی که پرداخت خسارت اولیه کافی نباشد امکان توسل به طریق جبرانی اجرای اجباری عین تعهد وجود دارد. در مقام مقایسه حقوق ایران و حقوق عراق با حقوق انگلیس، در حقوق ایران و حقوق عراق با توجه به اصولی مثل اصل لزوم قراردادها و تأثیرپذیری از گزارههایی چون "افوابالعقود ""المؤمنون عند شروطهم"، که التزام ناشی از اجرای عین تعهد را می رساند، گفته شده است حق اجبار اجرای عین تعهد نخستین حقی است که متعهد له برای خود مفروض میدارد و در واقع در صورتی که امکان اجبار متعهد به اجرای تعهدش وجود داشته باشد، متعهدله نمی تواند به طریق دیگری از جمله فسخ قرارداد و دریافت مبلغی غرامت، خسارت خویش را جبران کند. اما با توجه به مقتضیات عصری حاکم بر مناسبات اقتصادی و اجتماعی و عدم التزام متعهد به شرط ضمنی اجرای تعهد، متعهدله نیز میتواند التزامی به عقد نداشته باشد و از این رو دادگاه میتواند متعهدله را مخیر نماید که متعهد را مجبور به اجرای عین تعهد نماید یا این که قرارداد را فسخ کند و مبلغی پول به عنوان خسارت دریافت دارد.
)